خارج از اهمیت تاثیر رسانه بر افکار عمومی، آنچه که روح تازهای در رسانه هایی چون سینما، تلویزیون و تئاتر می دمد، قدرت انتقال پیام و تاثیرگذاری بازیگران بر مردم است. استانیسلاوسکی معتقد بود که بازیگر کسی است که بتواند افکار دیگران را با ایفای نقش خود بازگو کند، بتواند روح و جسم خود را به طور کامل در خدمت هیجانات فردی دیگر قرار داده و این توانایی را داشته باشد که به گونه ای اعمال و رفتار شخص دیگر را بروز دهد که گویی این رفتار در واقیعت از خود او سر زده است. با توجه به کلام استانیسلاوسکی مشخص میگردد که بازیگری تخصصی است که نیاز به دانش کافی در کنار سالها تمرین سخت و مستمر دارد. بازیگر در محیط های علمی و زیر نظر اساتید مجرب میآموزد که چگونه یک راز و نیاز دراماتیک را خلق کند به گونه ای که همزمان تماشاگر خود را مجبور به تجربه کردن آن فضای خلق شده کند. در این لحظه است که انتقال پیام و همراه کردن افکار عمومی (در سطح کلان) روی خواهد داد. اینجا جایی است که بسیاری از دولتمردان تلاش میکنند اهداف سیاسی خود را پیش برند و این به ما می آموزد که یک بازیگر چقدر می تواند در جامعه صاحب قدرت و نفوذ باشد.